Obrzęd Dziadów

Działo się to np. na Podhalu, gdzie stosowanie tego typu rytuału potwierdzało wierzenie w siłę zła, która przyczynia się do nagłej śmierci.

Innymi zabiegami mającymi na celu pomoc zmarłym, były jałmużny ofiarowywane żebrakom w zamian za modlitwę i wspominanie dusz zmarłych. Początkowo rozdawano jedzenie, ubrania potrzebującym, później zaczęto opłacać tego typu usługi. Jak w czasie większości świąt pogańskich, wykonywanie części obowiązków domowych lub zwykłych czynności było zabronione. Wszystko, co mogło naruszyć krążące wokół domostwa duchy, należało wykonywać bardzo ostrożnie lub przełożyć na inny dzień. To tego typu czynności należało wylewanie wody, gdyż można było przy tym zmoczyć jakąś duszę, nie wolno było palić w piecu, gdyż była to ulubiona droga do domu zbłąkanych duchów, a także nie wolno było zmiatać podłóg, aby nie wymieść duszyczki.

Współcześnie Święto Wszystkich Świętych obchodzone w pierwszy dzień listopada jest w Polsce dniem wolnym od pracy, co powoduje, że wielu ludzi przychodzi na cmentarze, aby zapalić znicze

Współczesne Dzień Zaduszny przypadający na 2. listopada jest odpowiednikiem pogańskich obrzędów – dziadów, jak również

Kolejnym przykładem ciągłej pamięci o zmarłych był obrzęd Dziadów, należący do typowych słowiańskich zwyczajów, wywodzący się z

Święto Wszystkich Świętych obchodzone 1 listopada, wprowadził Grzegorz IV w 834 roku, jednakże pierwsze obrzędy ku czci



	Choć zamknięte masz powieki w naszych sercach zawsze będziesz żył na wieki.