Celtowie ze strachu przed wstąpieniem do ich domostw lub w nich samych duchów wykonywali szereg czynności dla zmylenia przybyszy. Przede wszystkich próbowali zniechęcić duchy, gasząc wszelkie paleniska, pochodnie, kaganki. Brak światła miał zniechęcać chłodem, niegościnnością, odstraszać mrokiem. Poza gospodarstwem wystawiano jedzenie dla duchów, którym również starano się je przekupić. Ludność bojąc się, aby żadna zjawa nie wstąpiła w ich ciała próbowali zniechęcać również własną osobą poprzez brudne, poszarpane ubrania, często noszone przez wiele dni. Wierzyli, że żaden duch nie zechce zamieszkać w ciele włóczęgi. Zabiegi te popularne były jeszcze w V w. n. e., praktykowane przez Iryjczyków było składanie krwawych ofiar duchom, w postaci, co trzeciego syna, spalenia domu wodza i symbolicznego zabicia przywódcy.

Współcześnie Święto Wszystkich Świętych obchodzone w pierwszy dzień listopada jest w Polsce dniem wolnym od pracy, co powoduje, że wielu ludzi przychodzi na cmentarze, aby zapalić znicze


Współczesne Dzień Zaduszny przypadający na 2. listopada jest odpowiednikiem pogańskich obrzędów – dziadów, jak również


Kolejnym przykładem ciągłej pamięci o zmarłych był obrzęd Dziadów, należący do typowych słowiańskich zwyczajów, wywodzący się z


Święto Wszystkich Świętych obchodzone 1 listopada, wprowadził Grzegorz IV w 834 roku, jednakże pierwsze obrzędy ku czci

• Opieka nad grobami
• Wierzenia Celtów