Obchody Dnia Zadusznego zapoczątkował w chrześcijaństwie Krzysztof Gontarz w roku 998, oczywiście powodem było stworzenie przeciwwagi dla pogańskich obrządków czczących zmarłych. Wprowadzając Zaduszki, wyznaczono od razu dzień, w którym miały one przypadać a już w XIII wieku tradycja ta rozpowszechniła się w całym Kościele katolickim. W XIV wieku zaczęto urządzać procesję na cmentarz do czterech stacji a przy stacjach odmawiano modlitwy za dusze w czyśćcu i śpiewano pieśni żałobne i błagalne. W tradycji piąta stacja odbywała się już w kościele, po powrocie procesji z cmentarza, obecnie główne msze całe odbywają się na cmentarzach. W Polsce tradycja Dnia Zadusznego zaczęła się tworzyć już w XII wieku, a z końcem XV wieku była znana wszystkim wiernym. Szybko przyjęta i zaakceptowana, jako kontynuacja pogańskich obrzędów była zwycięstwem tradycji.

Współcześnie Święto Wszystkich Świętych obchodzone w pierwszy dzień listopada jest w Polsce dniem wolnym od pracy, co powoduje, że wielu ludzi przychodzi na cmentarze, aby zapalić znicze


Współczesne Dzień Zaduszny przypadający na 2. listopada jest odpowiednikiem pogańskich obrzędów – dziadów, jak również


Kolejnym przykładem ciągłej pamięci o zmarłych był obrzęd Dziadów, należący do typowych słowiańskich zwyczajów, wywodzący się z


Święto Wszystkich Świętych obchodzone 1 listopada, wprowadził Grzegorz IV w 834 roku, jednakże pierwsze obrzędy ku czci

• Zaduszki
• Obchody Dnia Zadusznego
• Papież Benedykt XV