Nawet papież Benedykt XV, na prośbę opata benedyktynów zezwolił, aby w tym dniu każdy kapłan mógł odprawić trzy msze i w trzech intencjach: w intencji poleconej przez wiernych, za wszystkich wiernych zmarłych i według intencji papieża. Tradycją jest, że w Zaduszki odwiedza się cmentarze, groby zmarłych z rodziny, znajomych i uczestniczy się w mszach, wspominając zmarłych i modląc się za ich zbawienie. Tego dnia istnieje tradycja zapalania świeczek czy zniczy na grobach zmarłych oraz składania kwiatów, wieńców lub też innego typu ozdób mających być symbolem pamięci i szacunku.

Potoczna nazwa Święto Zmarłych, jest skrupulatnie karcona, głównie w kościele i traktowana, jako błędne nazywanie tego święta. Prawidłową jest mówienie Dzień Wszystkich Świętych. Kościół tłumaczy tę poprawność, przez fakt, iż nie wszyscy zmarli są świętymi. A bardziej przekonującą jest inna przyczyna, wprowadzenia potocznej nazwy Święta Zmarłych w czasach PRL, jako element walki z chrześcijańska tradycją i nadanie jej bardziej świeckiego charakteru.

Współcześnie Święto Wszystkich Świętych obchodzone w pierwszy dzień listopada jest w Polsce dniem wolnym od pracy, co powoduje, że wielu ludzi przychodzi na cmentarze, aby zapalić znicze


Współczesne Dzień Zaduszny przypadający na 2. listopada jest odpowiednikiem pogańskich obrzędów – dziadów, jak również


Kolejnym przykładem ciągłej pamięci o zmarłych był obrzęd Dziadów, należący do typowych słowiańskich zwyczajów, wywodzący się z


Święto Wszystkich Świętych obchodzone 1 listopada, wprowadził Grzegorz IV w 834 roku, jednakże pierwsze obrzędy ku czci

• Zaduszki
• Obchody Dnia Zadusznego
• Papież Benedykt XV